Anonymous of Holland            -A Dutchman in Korea-

    Helo welcom 2 my websight

Spore Review

Will promised us the galaxy, but forgot to deliver half of it.

Opening

Na anderhalve week bijna non-stop Spore te hebben gespeeld, denk ik wel dat ik ondertussen een duidelijke mening heb gevormd die van het ene extreme naar het andere is gegaan, om zich vervolgens ergens in het midden te nestelen.
Let's take you with us on our journey.

Cell
Dit is de Delenea, een klein blauw celletje in een zee vol andere cellen. Het doel van de cell-stage is om zoveel mogelijk andere celletjes op te kanen om zo de meest badass cel te worden en dus te overleven in de blijkbaar zeer kleurrijke oersoep.
Zoals sommigen van jullie misschien al wisten, had ik hele, hele hoge verwachtingen van Spore, niet alleen om wat Will Wright beloofd had, had laten zien op E3 en door alle hype van de media, maar ook omdat ik me een paar maanden terug al dagenlang had vermaakt met de creature editor, een miniscuul deel van het uiteindelijke spel. Nugoed, toen ik hier eenmaal mee begon kelderden de hopen al enigszins. Wtf is this shit? Een soort mislukte pacman waarbij je alleen je muisknop ingehouden hoeft te houden en als een mongool rond hoeft te zwiepen is not my idea of a fun time. Gelukkig duurt de celfase echter niet lang en krijg je meteen daarna de kans om je beest te evolueren zodat hij het land kan betreden.

Toen Delenea voor het eerst op het land kwam zag hij eruit als het eerste plaatje, daarna heb ik hem langzaam geëvolueerd tot zijn uiteindelijke vorm in het tweede plaatje.
Evolution            Creature
Eenmaal aan land begint het spel pas echt, dit is wat ik had verwacht van Spore, tientallen user-generated creatures om mee te interacten, vechten en op te eten. Toen ik voor 't eerst op 'n veel te hoge boom klikte om m'n Delenea een vrucht te laten graaien, en hij met gestrekte arm omhoog sprong en een zuur gezicht trok omdat hij niet lang genoeg was, waren mijn hoge hopen weer terug. Zulke details zorgen ervoor dat een spel gaat leven en dat je om je pixeltjes gaat geven. Zo komen bijvoorbeeld ook af en toe UFO's van andere species overvliegen en rennen alle dieren in angst weg terwijl hun soortgenoten ontvoerd worden. Al snel komt echter al het eerste grote nadeel aan het licht. Bij elke nieuwe soort die je ontmoet heb je twee opties, ze doodslaan of hun pik zuigen. Het doodslaan bestaat uit het op een WoW-achtige manier rammen op de 1, 2, 3 of 4 knoppen om een van de vier verschillende aanvallen uit te voeren en het pikken zuigen bestaat uit het op een WoW-achtige manier rammen op de 1, 2, 3 of 4 knoppen om een van de vier verschillende "sociale interacties" uit te voeren. See what I did there? Het hele 2de deel van de zin is een copypasta van het eerste deel, met 1 woord veranderd.
En dat denk je na je 12de creature die je tegenkomt ook. "Jezus, het is net alsof iemand de gameplay heeft gecopypaste en een woordt heeft veranderd." Het blijft echter wel leuk om de planeet te ontdekken, nieuwe onderdelen voor je dier te vinden en hem zo nodig met die nieuwe onderdelen te evoluëren in een MACHTIG FUCKING BEEST.
Nouja, als je daar zin in hebt. Delenea was een herbivoor, dus ik dacht "kom ik maak je wat groter, zodat je wel bij die hoge appels kunt." En jawel, zodra hij eenmaal groter was en ik zo vriendelijk was om hem armen te geven, plukte hij met alle gemak vruchten van bomen en kropen kleinere dieren schrikachtig voor hem weg.
Deze stage is heel erg leuk de eerste keer, omdat je met jouw creature kunt spelen en alles nieuw en verwonderend is, maar als je ermee klaar bent ben je blij dat hij, net zoals de cel-stage, precies lang (of kort) genoeg duurt.

Delenea in de Tribe-stage:
Tribe
De tribe-stage vond ik ook aanvankelijk zeer geslaagd, het is leuk om je creature slimmer te zien worden en wapens te zien gebruiken, en de complete overgang van een 3rd person game (de creature-stage) naar een RTS-achtig spel is vrij verassend. Wat echter niet verassend is, en waar je pas achter komt (net zoals bij de creature-stage eigenlijk) tegen het einde van de stage, is hoe het wéér meer van hetzelfde is.
Bij elke tribe heb je twee opties, ze doodslaan of hun pik zuigen. Het doodslaan bestaat uit het op een WoW-achtige manier rammen op de 1, 2, 3 of 4 knoppen om een van de vier verschillende aanvallen uit te voeren en het pikken zuigen bestaat uit het op een WoW-achtige manier rammen op de 1, 2, 3 of 4 knoppen om een van de vier verschillende "muzikale interacties" uit te voeren. See what I did there? DE HELE MOTHERFUCKING ZIN VAN DE CREATURE STAGE IS GECOPYPASTA'D MET SLECHTS 3 WOORDEN VERSCHIL. Terwijl je het aan het spelen bent heb je het amper door, omdat je aan het letten bent op je creatures, hoe ze bewegen, hoe ze tegen elkaar praten, hoe ze omgaan met wilde dieren, etc. Geweldige details die, zoals ik al zei, echt zorgen dat ze echter lijken dan bijvoorbeeld je units in C&C3. Je hebt het gevoel dat je jouw soort écht naar de overwinning stuurt en dat pusht je ook om zo snel mogelijk van alle andere tribes af te komen.
Maar als je er echt naar kijkt zie je dat de gameplay bar weinig voorstelt. Vergelijk dit, of de hierna komende civilization-stage (die overigens GOHDODDELIDOKIE amper verschilt van deze stage), met welke RTS game dan ook, zelfs een van de slechtste, Spore is gewoon oppervlakkig. Had Wright gedaan wat hij zei dat hij zou doen, van elke stage een "stand-alone game experience" maken, dan was Spore het beste spel ooit geweest. Maar elke stage is een "watered down game experience", heel leuk voor de casual gamer, maar niet voor mensen die echt iets zoeken in een game.
Maar, zoals ik al zei, hier denk je pas aan als je na anderhalve week opeens een review wil gaan schrijven, en niet terwijl je het aan het spelen bent, want dan heb je veel te veel plezier met het feit dat je creatures net iemand in brand hebben gestoken of net een baby-wandelende-piemel hebben afgemaakt.

Delenea in de Civilization-stage (pictar 1) en een Delenea stad (pictar 2):
Civilization            City
In de civ-stage heb je twee opties, andere steden doodslaan of hun pik zuigen. Het doodslaan bestaat uit het op een routine manier zo snel mogelijk zoveel mogelijk van de 3 (land, zee en lucht) voertuigen uitpompen en de steden bombarderen totdat ze zich overgeven en het pikken zuigen bestaat uit het bouwen van een economisch voertuig om op en neer te blijven rijden naar andere steden totdat die je rotkop beu zijn en willen dat je ze overkoopt. See what I did there? Nee, ik ook nietecht meer… In ieder geval is dit dus wel anders dan de vorige stages..soort van. Eigenlijk komt het weer op hetzelfde neer en is er weer 0 diepgang te vinden. Alle voertuigen die je kunt bouwen (en oh
my god wat is dat cool) hebben stats, maar daar merk je in de game niets tot weinig van. Zoveel mogelijk en blijven klikken is nog altijd de beste strategie, en dat wordt redelijk snel saai.
Maar, en het is een grote maar, een van de grootste voordelen van Spore komt hier wel het meest naar voren, iets wat ik echt revolutionair en ronduit geweldig vind: wat je ook bouwt, hoe lelijk, misvormd, penisvormig, onlogisch en onduidelijk het ook is, het werkt. Een creature met 6 voeten en geen hoofd? Loopt heerlijk rondjes. Een wandelende penis met een vuurwapen dat uit z'n eikel steekt? Spuit op een hilarische wijze andere creatures neer. Een beest met zulke korte armen dat 'ie nieteens z'n eigen neus kan aanraken? Kan alleen appels eten die recht naast z'n dikke lichaampje hangen. Een misbaksel met 3 benen die compleet door elkaar heen gaan en armen die vastzitten aan die benen met handen everywhere? Nouja dat blijft een enorm misbaksel wat zichzelf op onspreekbare wijze uitrekt. Maar wat ik bedoel is, nog nooit is er een game geweest waarin je zoveel vrijheid had om te doen wat je wil. Je kan alles, AL-FUCKING-LES, maken wat je maar wil. HOLY FUCKING SHIT zei ik 2 jaar geleden en HOLY FUCKING SHIT zei ik toen ik mijn motherfucking bad-ass mechs (1) de stad van de vijand plat zag trappen, m'n kick-ass boot-zeppelins (2) de stad vanuit de lucht in brand zetten en m'n geen-poep-nemende boten (3) de boten van m'n enemy TOT ZINKENS TOE bombardeerden met felgekleurde lichtstreepjes, dat allemaal terwijl mijn zelf gemaakte Delenea onderdanen rondrenden als mongolen met uitroeptekentjes boven hun hoofden en een
paar penismonsters die ik van 4chan had gedeund langs kwamen vliegen door de explosies.

Tank Plane Boat

Laat het maar even inzinken. THAT'S HOW AWESOME THIS GAME IS. In theorie. Zoals het nu is is het eigenlijk meer THAT'S HOW AWESOME THIS GAME COULD'VE BEEN. Het enige probleem wat spore heeft is dat het geen diepte heeft, maar dat komt het spel zeker niet ten goede.

Delenea in de Space-age:
Space
Vooral in de laatste age, de Space-age, waar alle "echte" reviewers bakken cum overheen laten druipen en Spore een 9/10 voor geven, komt het gebrek aan diepte naar voren.
Ja, je hebt ongeveer 60 verschillende tools, wapens, hulpmiddelen en mogelijkheden, maar wanneer je ze allemaal 'n keer gebruikt hebt is het wel weer leuk geweest. Een planeet terraformen? Klinkt cool. Je moet de temperatuur en luchtvochtigheid op peil krijgen en vervolgens van andere planeten creatures en planten bietsen om op de te terraformen planeet te droppen. Dat is na 2 keer al nietmeer leuk. "Fuck anders neem ik gewoon alles wat er hier op deze planeet staat mee want ik heb geen zin om dat hele kuteind weer te vliegen." Het abducten van creatures en ze op 'n andere planeet zetten? Leuk. Maar ze doen er niks. Tribal creatures zetten een kampvuurtje op en wachten op de dood, anderen gaan gewoon dood omdat 9 van de 10 keer het ecosysteem op andere planeten niet nog meer wezens kan supporten.
En voor je het weet ben je voor een andere species bezig je 10000000ste snowglobe te vinden (die zijn blijkbaar zeer in trek in de ruimte), heb je het 500000000ste met virus geïnfecteerde dier op een planeet gedood omdat anders het ecosysteem eraan ging en heb je voor de 60000000000ste keer een pleidooi van een van jouw, of je allies, planeten om ze toch alsjeblieft te komen redden van space pirates genegeerd.

Spacestage
[HOSTILE UFO'S ARE ATTACKING MY ALLIES? OHNOEZ QUELLE SURPRISE!]

Het heelal is gigantisch, met 500.000 sterrenstelsels en minstens 3 planeten per sterrenstelsel, een nieuwe species op elke 10 sterrenstelsels, en honderden "space anomalies." Maar who cares als je daar niets mee kan? Sure, je lolt als je de Epic-Fail-Squid Empire tegenkomt, of de Monsieur Le Dong Empire, je de opdracht krijgt om 5 geïnfecteerde Charles Darwins dood te lazeren voor het te laat is en wanneer je hoort dat het Pikachu Empire een van je allies aanvalt, maar het is keer op keer op keer op keer hetzelfde. In de space stage heb je een heleboel mogelijkheden, maar ze zijn allemaal MAAR EEN KEER LEUK. Tot deze realisatie kwam ik vorige week en dat was toen mijn mening van Spore rock-bottom raakte. Ik was pissed, believe it or not, dat het spel waar ik al 2 jaar naar uitkeek, en de eerste week eigenlijk enorm veel plezier aan had beleefd, zo weinig inhoud had. Dat alle awesome zo oppervlakkig was, en dat ik dit niet meer dan 2 keer wil gaan spelen.
Ondertussen is ook dat weer een stuk minder, nu ik dit schrijf heb ik alweer zin om met m'n nieuwe species de creature-stage te beginnen om te kijken hoe idioot ze er uitzien met helmen op, maar het feit blijft dat Spore gewoon te oppervlakkig is om al zijn verwachtingen in te lossen.

Mijn gevoelens zijn tweezijdig, enerzijds wil ik Spore een 9 geven, als is het alleen maar omdat het zo revolutionair is en je er in principe eindeloos mee aan de slag kan. Maar aan de andere kant wil ik het een 5 geven omdat de gameplay zo saai is dat je er nog geen 3 keer mee aan de slag wil gaan. Het gevoel dat je jouw species naar de top sleept is fijn en geeft je veel voldoening, alle details zijn heel gaaf en geven je het gevoel dat elke wereld echt leeft (unleik Mass Effect waar elke frikken wereld precies het moederneukend zelfde is, maar dan met 'n ander kleurtje) en het hele idee erachter is gewoon geweldig. Maar daar staat tegenover dat de gameplay heel simplistisch is en niet het volle potentieel van de game naar voren brengt.

tl;dr: 7.5/10 for trying. Will Wright is the next Peter Molnyeux.

Have a peniscreature for the road:
Piemols
[Lol piemols]

Advertisements

2 comments on “Spore Review

  1. Zinzi
    18 September 2008

    Goed geschreven :)

    Ik denk dat ik het wel leuk zou vinden omdat ik juist heel slecht ben in ”het spel spelen” en we meestal alleen bemoei met dingen bouwen/verzinnen/samenstellen/de voorfase/etc.

    Duss. Dadelijk O&F, geen zin, niet goed voorbereid, door de kou voor zo’n lamlendig verhaal van Van Vlliet. Wee mij.

    Tot vanavond!

  2. Pingback: Anon of Holland’s Top 4 Girls’ Generation Members | Anonymous of Holland - Gaming, Movies and Complaints

Comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Information

This entry was posted on 17 September 2008 by in Games, Reviews and tagged , , , , .

For e-mail updates!

Join 65 other followers

Forgotten Tomes

Statistics

  • 25,081 Minds Expanded

Instagram

I had a great time working with #SBS on their new program #내방안내서 in the beautiful #Mihwangsa #temple. I'm sure that @zazimusic has made @haemin_sunim proud with their song based on his book, #멈추면비로소보이는것들.
며칠동안 #미황사 에서 시간을 보내는 게 큰 인상을 주었고 만난 사람들 너무 친절하게 챙겨서 감사하는 말 밖에 못 한다.
다들 #수고했어.

#Korea #SouthKorea #tv #filming #television #tvshow #Koreantv #Buddhism #Buddha #traditional #절 #불교 #텔레비전 #쇼 #촬영 #버라이어티 #발송 I came back to #Seoul yesterday. Waking up to the sound of cars passing under my window and people shouting instead of the sound of the waves rolling over the beach and bugs chirping, I realized again that a part of me hates this city, no matter how much I love it. Now I understand why #혜민스님 makes the trip back to #미황사 so often even though he lives in Seoul as well.

For people living in a big city like this, it's important to #slowdown and not get caught and lose yourself in the flow of things. Life in the #countryside and in a #temple is so different, so much more #empty, but so much more fulfilling.

#Korea #SouthKorea #Mihwangsa #color #peace #reflection #religion #Buddhism #Buddha #tranquility #traditional #절 #평화 #불교 #해남 #108배 #전통 #역사 #생각 #자성 #내이야기 #미황사 에서 사흘밖에 안 보냈는데, 그래도 #생각 을 많이 바뀌었다. #성찰 하면서 내 한국 생활도 생각하고 한국 사람들의 #촌 을 생각하면서 왜 한국이랑 사랑에 빠졌는지 다시 깨달았어요. 한국에서 사는 것이 선물이니까.. 잘 살아야지.

#절라도 #절라남도 #절 #평화 #불교 #해남 #혜민스님 #Korea #SouthKorea #Temple #Shrine #tranquility #peace #reflection #religion #Buddhism #Buddha #혜민스님 의 #미황사 에서 #멈추면비로소보이는것들 많다. #절 의 #평화 를 느끼고 마음을 비우면서 깊은 생각도 하고 한국 생활을 #감사 하는 생각도 많고.. 한국이 역시 #아름다운 나라입니다. 
Another gorgeous #sunset at #Mihwangsa #temple.
I am so thankful to #SBS and 혜민스님 for letting us stay here.
Just like the title of his book, there are many things you can only see when you #slow down. Staying at the temple and talking with the staff has taught me once again that Korea is an amazing country, and I couldn't be happier to be here. 
#nofilter #Korea #SouthKorea #island #traditional #tranquility #nature #wood #meditation Everything is more beautiful in #Jeollanamdo, even a #sunset.

#nature #Korea #SouthKorea #sea #island #절라도 #절라남도 #바다 #섬 #자연 #일몰 Away from the hectic Seoul life for a couple of days, enjoying clean #Jeollanamdo air and the #calm of the #Mihwangsa #temple.

#Buddhism #Buddhist #Zen #Relaxation #Balance #Nature #Korea #SouthKorea #미황사 #절라도 #절라남도 #절 #평화 #불교
%d bloggers like this: