Anonymous of Holland            -A Dutchman in Korea-

    Helo welcom 2 my websight

Een gewone Vrijdagochtend

Vanochtend werd ik wakker met de ruwe klanken van een van de vele radio inzamelingsacties voor Haïti in m’n oor. Terwijl m’n Darth Vader wekker enthousiast met zijn lichtjes knippert, draai ik me om. Het was koud buiten mijn bed. Na anderhalve minuut stopte Vader met knipperen en drukte ik op de knop om de radio terug aan te zetten. Ik wilde nog niet opstaan. M’n ogen waren nog zwaar van de 5 uur slaap van de vorige nacht en het was koud buiten mijn bed.

Toen ‘Dolphin’s Cry’ van Live begon te spelen stond ik met de nodige inspanning op. Het was immers al half 2. Zingend opende ik de lamellen en draaide ik de kleine elektrische verwarming naar zijn hoogste stand. Hij had ‘s nachts uit gestaan en het was koud buiten mijn bed.
Zoals elke ochtend drukte ik de oude CRT-tv aan en met een knetterend geluid verscheen een tekenfilm op het scherm. Ondertussen had ik de elektrische kookplaat al aangezet en gooide ik m’n placemat op het ikea-bureau wat diende als eettafel, werktafel, computertafel en knutselhoek. Een blik naar buiten trakteerde me op het bekende uitzicht: het grove Lucas Art Supplies gebouw, met daarachter een eindeloze lucht en zich uitstrekkende landbouwgronden. De straat was leeg en er was geen enkele auto om de rust te verstoren.
"Gelukkig hebben we daar tv voor," dacht ik bij mezelf en ik drukte het volume van de televisie omhoog.
Met de intromuziek van Monster Buster Club op de achtergrond pak ik een pakje noedels uit de kast onder de kookplaatjes. Er was wel brood, maar dat lag er al een tijdje en ik zou vandaag terug naar huis gaan, dus een heel blik soep klaarmaken was de moeite niet. Ik brak de noedels en opende de verpakking nadat ik een pannetje water op het nu gloeiend hete plaatje had gezet. De noedels gingen het pannetje in en kookten lekker mee terwijl ik de kruiden in een soepkom uitschudde. Drie minuten later goot ik de noedels af en gooide ik ze bij de kruiden in de soepkom. Even goed roeren en mijn middageten was klaar. Met de kom in m’n ene hand en een beker Ice-Tea in de andere loop ik naar m’n bureau.

Weer valt het op hoe rustig het buiten is. Tien minuten zonder langsrazende auto’s is hier zo ongewoon dat ik het haast verdacht begin te vinden. Ik richt mijn aandacht echter op de tv die ondertussen is begonnen met het tonen van Shuriken School. Weinig geïnteresseerd eet ik mijn noedels op. Ik had er teveel chilipoeder bij gedaan, m’n mond brandt onderhand weg. Maar ik heb geen zin een nieuw pakje klaar te maken, dus ik werk de inhoud van de soepkom snel naar binnen. Omdat ik iets te regelen had voor mijn moeder’s verjaardag besloot ik mijn broertje even te bellen. Hij was immers al thuis en kon het cadeau makkelijker ophalen dan ik gezien ik nogsteeds in België zit.
Ik pak mijn nieuwe telefoon en druk op het ‘kiezer’ icoon. In een layout van een oude telefoon druk ik de getallen een voor een langzaam in, dit keer zelfs zonder een fout te maken. "Thuis wordt gebeld," geeft een handig schermpje aan. Maar ik krijg geen toon. Gefrustreerd druk ik op de cancel knop en probeer ik het via ‘contactpersonen’; weer geen succes. Dan haal ik het op de terugweg zelf wel op.

Met tegenzin loop ik de badkamer binnen en til ik de wasman naar de kamer. Ik trek m’n koffer van de kast en leg hem open op de grond. Met het nummer ‘telescope eyes’ van Eisley op de achtergrond begin ik de opgevouwen was in de koffer te leggen. Ik zet de tv uit, trek de stekkers uit de stopcontacten en trek mijn jas aan. Ik stop m’n iPod, telefoon en portemonnee in de zakken en gooi m’n rugzak over mijn schouder. Met de koffer op sleeptouw verlaat ik mijn kamer op weg naar Maastricht.

Buiten is het nog stiller dan ik binnen kon verwachten: nogsteeds geen enkele auto op de weg en zelfs geen tsjilpende vogels in de enige boom die mijn straat rijk is. Het asfalt ligt als een vervloekte slang voor me wanneer ik op mijn fiets stap, de koffer stevig onder de snelbinders bevestigd. Ik druk de iPod aan en terwijl ‘Sirens’ van Savatage in mijn oren galmt, duw ik het pedaal met mijn voet naar beneden.
"Nogsteeds vast in zijn 3," zeur ik tegen mezelf terwijl ik de tweede en derde trap met veel inspanning maak.
Gelukkig worden ze steeds lichter.
Nadat ik de tweede heuvel over ben en het Tongerse plein kan zien, bedenk ik me hoe abnormaal stil het ook hier is. Normaliter ziet het hier zwart van de auto’s, stuk voor stuk te beroerd om een fietser de rotonde op te laten. Dit keer rijd ik zonder enige tegenstand de rode cirkel op. Net als ik eraf wil rijden moet ik vol op de rem voor een of andere maniak die met 80 door de bebouwde kom scheurt, alsof hij overal wil zijn behalve hier. Ik steek mijn middelvinger op en wens hem een ernstige ziekte toe.

Een bocht naar rechts en ik rij het centrum van de stad binnen. Hier staan tot mijn verbazing de wegen vol met auto’s. Het duurt een tijdje voordat ik zie dat elke wagen op de weg leeg is.
"Zou er een of ander speciaal concert op het Vrijthof zijn ofzo?" denk ik bij mezelf terwijl ik m’n fiets in de volle stalling van de faculteit zet en m’n koffer losmaak.
Ik sleep hem de trap op en open de antieke houten deuren. Als het goed is ligt het vonnis van de OefenRechtbank klaar. Lopende door de lege gangen valt het me op hoe de meeste lokalen bedekt zijn met rondgestrooid papier.
"Mis ik een soort regionale feestdag ofzo?"
Ik pak de geopende enveloppe uit de kast en lees het vonnis: Verloren, en dat zonder enige opgave van redenen en zonder in te gaan op de eis in reconventie. De mensen van de OefenRechtbank verstaan hun vak!
Ik loop terug naar m’n fiets, denkend aan wat ik mijn cliënt ga vertellen. "Sorry mevrouw, maar de rechtbank heeft de vordering in één zin toegewezen, zonder enige redenen te geven en zonder in te gaan op de kwestie van uw laptop. Als u het mij vraagt gaan we zo snel mogelijk in hoger beroep. Ik ben er nogsteeds van overtuigd dat u erg sterk staat en dat uw laptop niet geretourneerd is, is je reinste rechtsfalen." Zoiets. Misschien iets anders in plaats van ‘rechtsfalen’, dat klinkt stom.
Ik laat de snelbinders weer met een knal op de koffer schieten en fiets de heuvel af richting het Vrijthof. Al snel is de straat volledig geblokkeerd met lege auto’s en moet ik dus te voet verder met mijn koffer in de hand.

Ik sla de hoek om en het circus op het Vrijthof is omringd door hekken en flitsende rode en blauwe lichten. Achter een van de hekken zie ik iets bewegen, maar voor ik kan zien wat het is, verdwijnt het achter een van de circusvrachtwagens.
De politiewagens zijn leeg, er is geen spoor van menselijk leven. Paniekerig kijk ik rond en zie in de verte, bij de McDonalds, een groep mensen staan. Terwijl ik er naartoe loop, voel ik hoe mijn rustige wandelgang verandert in een paniekerige stormloop; tussen de stalen hekken zie ik de restanten van een bloedbad, afgehakte hoofden en armen vertellen het verhaal van een circusvoorstelling die enorm verkeerd afgelopen moet zijn.
"Zijn de leeuwen doorgeslagen en ontsnapt?" gaat er door mijn hoofd terwijl ik naar de eerste mensen die ik de hele ochtend heb gezien toe ren. Maar dan zie ik iets wat mogelijk nog gruwelijker is dan wat ik al had gezien..de leeuwen hebben dit niet aangericht…

Twee mannen, van top tot teen besmeurd met bloed en ingewanden, trekken langzaam aan de darmen van een van de Afrikaanse leeuwen. Hun smerige monden openen zich en met schokkende bewegingen brengen ze het vlees naar hun groteske lippen. Dan ontneemt een andere vrachtwagen gelukkig mijn zicht.
"Help!" schreeuw ik, in de hoop dat de groep me kan horen, "Help!"
Ik had geluk. Met het horen van mijn stem draait de groep in één ruk hun hoofd in mijn richting.

Ik ben eindelijk veilig…

Advertisements

9 comments on “Een gewone Vrijdagochtend

  1. Zinzi
    1 February 2010

    Hoezo “eindelijk?”
    Leuk om te lezen, al is het me iets te gedetailleerd op momenten. En vouw je je vuile was echt op?

  2. Portable Harry de B
    2 February 2010

    Hoezo niet eindelijk? Hij loopt al n paar uur rond in n lege stad en kwam er pas net achter dattie die hele tijd in gevaar was.
    Ennuh, ja, anders past t niet in de koffer..

  3. Zinzi
    2 February 2010

    Mja, maar juist omdat ‘ie er pas nét achter komt is het misplaatst. Eindelijk zeg je als ie al uren aan het vluchten is.

  4. Harry de B.
    2 February 2010

    Ik bedoel als je al ‘n uur oid in een lege stad rondloopt zonder te weten wat er aan de hand is en er dan vervolgens achterkomt dat je die gehele tijd in een zombie-infested stad aan het rondlopen was, dat je dan wel een ‘eindelijk’ gevoel zou hebben. Like, je voelt je met terugwerkende kracht al een uur niet meer veilig omdat je nu pas weet in hoeveel gevaar je eigenlijk was.
    I dunno, ik wilde gewoon ‘n goed einde waarvan ‘t duidelijk genoeg was dat de hoofdpersoon niet door had dattie rechtstreeks de dood tegemoet loopt met een gevoel van veiligheid in z’n hart.

  5. Zinzi
    3 February 2010

    Ik snap je redenering, maar zo leest ‘t niet zegmaar. Juist omdat ‘ie het niet doorhad of zo. En dat je je met terugwerkende kracht onveilig kan voelen klopt wel I guess, maar dat terugwerkende komt niet echt tot uiting in eindelijk, m.i.

  6. Harry de B. now with NO THUMB ACTION
    3 February 2010

    Alright. Als ik ooit ‘n boek uitgeef zal ik ‘t herschrijven =p

  7. Zinzi
    4 February 2010

    =D

  8. Koen
    5 February 2010

    k vond het wel leuk! Hoe gaat het met de gezondheid?

  9. Harry d. Busdriver
    5 February 2010

    M’n keel is nogsteeds vrij kut en ik stootte dinsdag met m’n nagel tegen de rand van m’n kast dus toen kon ik m’n duim nietmeer gebruiken (dat is nogsteeds nietecht hax) en daardoor fuckte ik weer m’n linkerhand (omdat ik die moest gebruiken ipv m’n rechterhand) dussss tja.
    On the plus side; SUMMER GLAU

Comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s

Information

This entry was posted on 31 January 2010 by in Original Content, Stories.

For e-mail updates!

Join 72 other followers

Forgotten Tomes

Statistics

  • 27,386 Minds Expanded

Instagram

👹🇰🇷 #대한민국화이팅 🇰🇷👹 오늘은 못 이겼는데, 끝까지 응원할게! Unlike my home country of the Netherlands, Korea actually qualified for the World Cup, so I thought it was only right for me to go show my love and 열 for my second-favorite country in the world. Gwanghwamun was packed to the brim with people, which made for a really great atmosphere in spite of the buses constantly blocking our view of the screens that had been erected (because closing off streets is WAY too European). Unfortunately, we didn't manage to win, but I think we played a pretty decent match tonight. No matter what the future holds for the Korean team, I'll always be cheering for them! ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ══════════════════════ #Korea #SouthKorea #Seoul #Seoul_Korea #WorldCup #WorldCup2018 #SwedenKorea #KoreaSweden #Cheer #Football #Soccer #Voetbal #Gwanghwamun #대한민국 #월드컵 #월드컵2018 #축구 #한국스웨덴 #스웨덴한국 #거리응원 #응원 #광화문 #광화문광장
TY usually tries to slip out of the studio as quickly as possible, so I was surprised to see him having a small fan meeting after the matches today. He played some amazing games against GuMiho, and as a fan I couldn't be happier to see that his form has been improving again. He's always been my favorite Terran, so I hope he'll be continuing on this path to success. The rematch for the 2016 GSL Season 1 finals between TY and Zest is slated for coming Wednesday, so definitely come down to the AfreecaTV studio if you have the opportunity! ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ══════════════════════ #Afreecatv #GSL #Starcraft #Starcraft2 #SC2 #Zest #Protoss #TY #Terran #Progamer #Progaming #Gamer #Gaming #eSports #Signature #스타 #스타크래프트 #스타2 #스타크래프트2 #전태양 #주성욱 #테란 #프로토스 #e스포츠 #게이밍 #프로게이머 #게이머 #아프리카tv #싸인
Thanks to my thesis taking up pretty much every waking hour of my time, I haven't been able to see any GSL matches this season. Thankfully, now that I successfully completed my defense, it is once again 스타크래프트 타임! ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ══════════════════════ #Korea #Afreeca #Afreecatv #GSL #Starcraft #Starcraft2 #SC2 #Zest #Protoss #TY #Terran #Progamer #Progaming #Gamer #Gaming #eSports #스타 #스타크래프트 #스타2 #스타크래프트2 #전태양 #주성욱 #테란 #프로토스 #e스포츠 #게이밍 #프로게이머 #게이머 #아프리카tv #아프리카
"We laymen have always been intensely curious to know ... from what sources that styrene being, the creative writer, draws his material, and how he manages to make such an impression on us with it and to arouse emotions of which, perhaps, we had not even thought ourselves capable." - Freud, 1908 My thesis on the use of Mentor Texts to teach creative writing is finally done! I successfully completed my defense today, and will be making the final revisions in the next couple of days. It has been a long and exhausting ride from the drawing board to the final line of text, but I think I've come up with something to be proud of. A big thank you to my friends and family, who supported me throughout my two year academical adventure. And an even bigger thank you to my thesis advisor Dr. Lim Hyun Woo, without whom my thesis wouldn't have been possible, and to Lee Ji Yeon, without whom I might not have even made it this far. The road ahead is still long and full of difficulties, but at least the first big hurdle has been taken. Bring on the rest. ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ══════════════════════ #Korea #SouthKorea #Seoul #Seoul_Korea #Thesis #Thesisdefense #Pass #Passed #HUFS #TESOL #Education #EnglishEducation #Hankukuniversityofforeignstudies #University #외대 #한국외국어대학교 #한국외대 #논문 #논문발표 #졸업 #합격 #영어교육
There's a reason I haven't been posting much lately, and that reason is that it's thesis season in Korea right now. As a Master student in his last semester, I am very much feeling the pressure! I wrapped up the data collection for my thesis about a week ago, and the entire thing should be finished and submitted in...three days from now. So basically, all I've been doing for the past few weeks has been sitting in front of my computer, looking at data, listening to smooth jazz playlists on youtube and praying I somehow manage to get all of this stuff together in time to graduate. Let's hope I'll get a chance to shoot more interesting things than just this picture of some flowers I found on my 3AM life-contemplating walk very soon. ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ══════════════════════ #Korea #SouthKorea #Seoul #Seoul_Korea #Thesis #thesisdefense #writing #homework #graduation #HUFS #TESOL #Education #university #flowers #midnight #night #painting #studentlife #한국외국어대학교 #한국외대 #외대 #논문 #논문발표 #논문준비 #연구 #졸업 #꽃 #학생생활
This weekend the 156th Seoul Comic World was hosted in SETEC in Gangnam. Comic World is a little like the Japanese Comiket: a large event where individual artists or art circles are given the chance to show off and hopefully sell their work to a huge community of anime and manga fans. Unlike Comiket though, Comic World is hosted at least once a month, either in Seoul or in Busan. And tickets are only ₩5000! One of the greatest things about this event is how all the goods are so cheap. Cards usually go for ₩800 or ₩1,000; posters for ₩3,000; key chains for ₩5,000 and you can even get little plastic cutouts of characters you can put on your desk for about ₩15,000. The other greatest thing are the cosplayers: people who worked for weeks or months on a costume to show off their love for a certain character. Unfortunately, the bad weather yesterday meant there weren't many opportunities for taking pictures, but when the weather's good you'd be in for a treat! ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ══════════════════════ #Seoul #Korea #SouthKorea #Seoul_Korea #ComicWorld #SeoulComicWorld #Anime #Manga #Comics #Deadpool #Spiderman #Ash #EvilDead #Cosplay #Marvel #Avengers #Pokemon #서울코믹월드 #코믹월드 #아니메 #만화 #코믹 #데드풀 #스파이더맨 #애시 #이블데드 #코스플레이 #마블 #어벤져스 #포케몬
%d bloggers like this: