Anonymous of Holland            -A Dutchman in Korea-

    Helo welcom 2 my websight

Peculiar, I guess

Ik zit hier aan m'n computer, een beetje leeg het scherm in te staren.
Het idee van het aanleggen van een complete collectie van alle albums en singles van een paar Japanse artiesten die ik goed vind (Spitz, Suga Shikao, Orikasa Fumiko, Hiromi Uehara) vulde me enkele seconden geleden nog met enthousiasme. Dit weekend heb ik namelijk de complete discografie van Every Little Thing en Puffy AmiYumi bij elkaar gesprokkeld uit diverse torrents en direct downloads, en dat is een erg bevredigende bezigheid.
Maar na een paar minuten begon ik in m'n scherm te staren. Het is nu bijna half drie, maar ik heb geen zin om naar bed te gaan. Ik heb pas om tien voor elf gegeten, for God's sake. De werklast van dit blok is idioot, en zoals altijd snap ik er weer geen reet van omdat het internationaal recht is. Maar over 7 weken haal ik een 7 voor m'n opdracht, een 6 voor m'n presentatie en een 9 voor m'n schriftelijke toets. Ik heb gewoon geen zin meer in deze constante sleur. Als het goed is, is die over enkele maanden voorbij though, dus waarom zit ik er nog mee? Nouja, als deze sleur eenmaal voorbij is, wordt het alleen maar erger. Maar daar probeer ik nog niet aan te denken. Als ik al geen stage kon vinden, hoe zal ik dan ooit aan een baan komen? Ik wil er niet over nadenken.
En dat doe ik dan ook niet. Ik denk na over het nu. En over hoe ik morgen de hele dag moet gaan lezen wil ik überhaupt niet het hele weekend weg moeten gooien aan engelse teksten vol moeilijke woorden die ik niet snap en die ik helemaal niet wil snappen. Komend weekend zou awesome moeten zijn. Vrijdag zie ik m'n vrienden weer eens (jammer genoeg wel omdat er een van hen weg gaat), zaterdag een stevige D&D sessie tot diep in de nacht en zondag ga ik zien wat 65Daysofstatic er tegenwoordig live nog van maakt sinds ze die rare nieuwe weg ingeslagen zijn. Maar ondertussen zal op elk moment de stress van de dagen daarna op me drukken. Dat klinkt onnodig emo, en het is natuurlijk niet het enige wat speelt, maar vreemd genoeg is dit het enige probleem wat ik heb waar ik op die momenten ook daadwerkelijk aan zal denken. De rest, de echte problemen, daar denk ik pas aan wanneer ik alleen op m'n kamer zit, naar m'n scherm te staren.
Want problemen, die zijn er meer dan genoeg. Zoals E het al eens zo eloquent verwoord heeft: "Life is funny, but not HaHa funny. Peculiar, I guess. You think I've got it all going my way, then why am I such a fucking mess?" Ik weet dat jullie m'n SNSD obsessie misschien vreemd vinden, of dom, of whatever, maar eerlijk gezegd is het een van de weinige dingen die me nog op de been houdt de afgelopen weken. Niet zozeer SNSD zelf, maar gewoon het na een dag stressen en een hekel hebben aan alles en iedereen de tv aanzetten en een uur een of andere gare Koreaanse spelshow kijken, en daarna in bed gaan liggen en fantaseren over hoe het zou zijn om bij ze in hun dorm te wonen en ook mee te gaan naar dat soort programma's. Ik zie zelf ook in hoe triest dat is (m'n powerlevel is toch een van de dingen die me altijd erg duidelijk zijn, het boeit me gewoon niet wat andere mensen er van vinden), maar wat heb ik in mijn echte leven wat de moeite waard is? Soms is het gewoon nodig te ontsnappen naar een fantasie wereld. Gelukkig weet ik dat ik niet de enige ben. Hell, als iedereen dat niet had, waren films nooit uitgevonden, laat staan videogames. Voor zover ik weet is er weinig mis met fantaseren, zolang je niet op z'n /a/'s doorslaat en gaat geloven dat 2D de echte wereld is en de 3D wereld een droom. Een beetje zoals smerige furries denken dat ze dieren zijn en geen mensen. Dán ben je ongezond bezig.

Maargoed. Ik dwaal af. Waarvan weet ik eigenlijk niet. Het hele punt van wat ik nu aan het typen ben is het feit dát ik af dwaal. Of misschien eerder dat ik niet afdwaal. Dat ik nog nooit ben afgedwaald. Al sinds m'n geboorte volg ik een pad van leren en leren zonder ooit iets te doen. Waarom komt het toch altijd daar op neer? Altijd als ik naar m'n scherm zit te staren komt het neer op een rant over hoe ik nooit wat doe. Vind ik dat dan echt zo erg? Volgens mij zou ik het alles behalve erg vinden om een week echt letterlijk niets te hoeven doen. Eten, drinken en snacks worden ingeslagen door iemand anders, de tijd doet er niet toe, Richard kan doen wat hij wil en laten wat hij wil. Ik zou weleens willen slapen tot vier uur 's middags, dan beginnen te gamen, en om zes uur gewoon avondeten eten, en dan om middernacht nogmaals.
Ik weet ook niet waar ik het over heb. Zelfs zonder alcohol kan ik nog een compleet incoherent verhaal neerspuien. Dat moet ook een gave zijn.
Overigens..mis ik een gave die ik vroeger had. Ik mis hem heel erg. Dit is de eerste keer dat ik dit überhaupt tegen 'iemand' aansnijd, maar..ik mis het 'kunnen tekenen'. Een tijdje geleden kwam ik er achter dat ik eigenlijk helemaal niet al te best kan tekenen, en sindsdien ben ik eigenlijk gewoon op gehouden. Door het gebrek aan oefening is het nu helemaal triest gesteld met m'n kunsten. Ik ben bang dat ik op een gegeven moment ook vergeet hoe ik moet schrijven. Niet letterlijk schrijven, natuurlijk, maar een verhaal spinnen op een enigszins interessante manier. Nu ik het tekenen aan iemand anders over moet laten, wil ik m'n enige andere manier om creatief te zijn niet ook nog opgeven. Ik kan niets met mijn handen, ben niet muzikaal, en ben ook geen briljant wetenschapper. Ik weet dat m'n verhalen weinig voorstellen, maar het is een van de dingen die ik graag doe. Eigenlijk heb ik ook al een tijd niets meer geschreven. Soms ga ik er voor zitten, maar heb ik toch geen zin, ga ik toch maar wat anders doen. Zo is het met alles.

Goh. Ik vraag me af of ik dit überhaupt ga posten. Volgens mij is dit de eerste keer dat ik toch meer 'bloot geef' dan ik normaal ben te doen. En dan ook nog eens aan het internet. Nouja, tegen wie moet het anders? Ik zou dit hele verhaal echt niet met een straight face aan iemand kunnen vertellen. Emo'en doet men het best op myspace, zo gaat het gezegde.
Om op een minder deprimerende noot af te sluiten: m'n Japanse Penpal is erg cool. Ze heet Chizu (ja, als je daar nog één i aan toevoegt is dat inderdaad het Japanse woord voor kaas, dat is dan ook haar bijnaam), woont in Fukuoka-shi en is een 27 jarige kantoormedewerkster. Ze studeert daarnaast, en reist heel veel. D'r engels is dan ook heel goed, en dat is fijn, want de penpal die ik 4 jaar geleden had schreef als een babelfish. Dit keer schrijven we ook daadwerkelijk echte brieven, dus het is meteen 'n stuk leuker. Ik kwam er wel achter hoe moeilijk het is om in Nederland briefpapier te vinden though. Uiteindelijk heb ik op marktplaats iets gevonden, maar 't is alsnog vrij kinderachtig (maar altijd beter dan bambi of, aan de andere kant van het spectrum, een papier wat er uit ziet als een condoleance kaart). Anyway, dat is dus best cool, aannemende dat ze mijn handschrift kan lezen (we hebben eerst wat gemaild en ze heeft mij een brief gestuurd, maar ik ben nu voor 't eerst aan de beurt). Niet dat ik echt veel te vertellen heb, natuurlijk, maar het voordeel van snail mail is dat je in ieder geval like 3 weken hebt om over te schrijven in plaats van, say, een blog, waar je opzich wel 1x per week iets nieuws op wil hebben.
Aldus, ik voel me ondertussen eigenlijk wel wat beter. Het is ook al 3:00, maar ik denk dat ik nog even wat Miraculous Victory and Defeat ga kijken voordat ik m'n bed in duik. Oh, en de laatste episode van Working!!. Ik haat laatste afleveringen van anime, ik word er altijd emo van.

Misschien toch maar Miraculous Victory voor daarna bewaren, dan.

Advertisements

One comment on “Peculiar, I guess

  1. Maudy
    6 November 2010

    Mrrr. Ik kan niet voor de wereld spreken maar k vind je SNSD obsessie niet dom, of zo. Yay Azie? En also, ik denk dat iedereen wel zo’n uitlaatklep. Ik kijk ook savonds Buffy omdat het fijn escapisme is en ik niet na wil denken over al het komende werk en bleh. Series kijken, boeken lezen en fijn afspreken met vrienden werkt voor mij vrij goed, iig :P je had niet per se hoeven twijfelen over t posten, op zich. In het opzicht van, je bent echt niet alleen hoor Rich. Als ik kijk naar mezelf en de mensen om me heen hebben zoveel mensen het zo onwijs druk dat als ik ze zie ze uren kunnen doorranten over alle drukte en bleh van de afgelopen tijd ^_~ en also dat ze niet toekomen aan dingen die ze graag zouden willen doen en goed in waren/zijn. Waar ik dus bij jou nog op wil reageren, want ik vind dus persoonlijk dat je heel interessant schrijft. Ik ben echt geen trouwe bloglezer bij iedereen namelijk, maar die van jou blijf ik lezen, en dat komt door je schrijfstijl en de dingen waarover je schrijft, je maakt originele keuzes. Skills rich, je hebt ze. Iig…k weet niet of je hier serieus antwoord op wilde. If not, dan mag je dit negeren. Maar je hebt echt wel skills, en je bent goed bezig ook gewoon, dus, prr, dr komen echt wel mooie dingen voor je langs *hug*

Comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Information

This entry was posted on 6 November 2010 by in Diary.

For e-mail updates!

Join 65 other followers

Forgotten Tomes

Statistics

  • 25,084 Minds Expanded

Instagram

From #temples to #churches.

#church #Korea #SouthKorea #Seoul #religion #Christian #Christianity #cross #Korean #spooky #spoopy #filter #woods #교회 #무서워 #서울 #기독교 I had a great time working with #SBS on their new program #내방안내서 in the beautiful #Mihwangsa #temple. I'm sure that @zazimusic has made @haemin_sunim proud with their song based on his book, #멈추면비로소보이는것들.
며칠동안 #미황사 에서 시간을 보내는 게 큰 인상을 주었고 만난 사람들 너무 친절하게 챙겨서 감사하는 말 밖에 못 한다.
다들 #수고했어.

#Korea #SouthKorea #tv #filming #television #tvshow #Koreantv #Buddhism #Buddha #traditional #절 #불교 #텔레비전 #쇼 #촬영 #버라이어티 #발송 I came back to #Seoul yesterday. Waking up to the sound of cars passing under my window and people shouting instead of the sound of the waves rolling over the beach and bugs chirping, I realized again that a part of me hates this city, no matter how much I love it. Now I understand why #혜민스님 makes the trip back to #미황사 so often even though he lives in Seoul as well.

For people living in a big city like this, it's important to #slowdown and not get caught and lose yourself in the flow of things. Life in the #countryside and in a #temple is so different, so much more #empty, but so much more fulfilling.

#Korea #SouthKorea #Mihwangsa #color #peace #reflection #religion #Buddhism #Buddha #tranquility #traditional #절 #평화 #불교 #해남 #108배 #전통 #역사 #생각 #자성 #내이야기 #미황사 에서 사흘밖에 안 보냈는데, 그래도 #생각 을 많이 바뀌었다. #성찰 하면서 내 한국 생활도 생각하고 한국 사람들의 #촌 을 생각하면서 왜 한국이랑 사랑에 빠졌는지 다시 깨달았어요. 한국에서 사는 것이 선물이니까.. 잘 살아야지.

#절라도 #절라남도 #절 #평화 #불교 #해남 #혜민스님 #Korea #SouthKorea #Temple #Shrine #tranquility #peace #reflection #religion #Buddhism #Buddha #혜민스님 의 #미황사 에서 #멈추면비로소보이는것들 많다. #절 의 #평화 를 느끼고 마음을 비우면서 깊은 생각도 하고 한국 생활을 #감사 하는 생각도 많고.. 한국이 역시 #아름다운 나라입니다. 
Another gorgeous #sunset at #Mihwangsa #temple.
I am so thankful to #SBS and 혜민스님 for letting us stay here.
Just like the title of his book, there are many things you can only see when you #slow down. Staying at the temple and talking with the staff has taught me once again that Korea is an amazing country, and I couldn't be happier to be here. 
#nofilter #Korea #SouthKorea #island #traditional #tranquility #nature #wood #meditation Everything is more beautiful in #Jeollanamdo, even a #sunset.

#nature #Korea #SouthKorea #sea #island #절라도 #절라남도 #바다 #섬 #자연 #일몰
%d bloggers like this: