Anonymous of Holland            -A Dutchman in Korea-

    Helo welcom 2 my websight

Je laatste tentamen is er een om nooit te vergeten

Gentlemen, mijn allerlaatste tentamen ooit is een feit! En zoals het hoort bij mijlpalen lijkt het er niet op dat ik deze dag snel ga vergeten…

Laat ik beginnen met het feit dat ik me eerlijk gezegd de avond van te voren meer druk maakte over hoe ik ooit bij de toetslocatie ging komen dan over de toets zelf. Het nieuws stond bol van het falende openbaar vervoer en overlast in heel Nederland enzo, en in Limburg was het precies die Zaterdag en Zondag episch hard beginnen te sneeuwen, dus alles lag er buiten bijzonder onaangenaam bij. Ik kon eerder al geen boodschappen doen omdat de weg zo glad was, en toen ik bij allebei (!) de Chinezen in m'n straat aan klopte waren ze allebei dicht wegens 't slechte weer, dus dat was ook al lekker hax. Gelukkig was de Turk nog wel open though (en daar werd ik begroet met een 'hey jij bent toch die ene die in de zomer altijd ijsjes komt halen?' Ja, ja, dat ben ik :3). Anyways, ik was me dus helemaal druk aan het maken over of de treinen wel zouden rijden en of ik met de fiets wel naar 't station zou kunnen komen, etc.

Een slapeloze nacht later werd ik wakker met het bericht op de radio dat de bussen van de Lijn gewoon reden en dat er opzich niet meer sneeuw meer verwacht werd vandaag. Toen ik uit het raam keek zag het er ook wel doenbaar…ish…uit. Het fietspad was compleet verborgen onder een dikke laag sneeuw, maar dit is België dus ik ben niet anders gewend, en er fietsten mensen gewoon over de rijbaan dus ik vond dat ik dat ook wel zou mogen doen. Bovendien herinnerde ik me dat we vroegah, toen we nog jong en vitaal waren, toch echt every single day naar school moesten fietsen door weer en wind en dat toen een laagje ijs me ook nooit heeft tegengehouden, dus met m'n epische legerbodywarmer en jas aan ging ik vol goede moed (maar ook vooral met veel bezorgdheid) de straat op.
Het eerste stukje ging wel okay, want daar kon ik dus midden op de weg over de bandensporen van auto's rijden, dus de sneeuw was daar grotendeels weg. Maar helaas splitsen het fietspad en de weg zich op 'n gegeven moment wat af (precies waar de weg géén 80km/u meer is, want dat is urban planning blijkbaar) dus moest ik over 'n volgesneeuwd fietspad DE heuvel oprijden. Dat viel ook-nog-wel mee, zeker vergeleken met hoe het er uit zag toen ik eenmaal Maastricht binnen reed. Wat de crap? Je verwacht toch dat het er in de stad beter aan toe is dan buiten de bebouwde kom, maar helaas. Want strooien vonden ze blijkbaar maar overbodige luxe, dus hoihoihoi'de iedereen glijdend over de straat aangezien de weg letterlijk bedekt was in een laag ijs. Like, je kon de weg door het ijs heen zien onder je. Shit was fucked up. Als je toch wéét dat er zoveel sneeuw ligt ga je toch even wat zout strooien of op z'n minst met een sneeuwschuiver eroverheen? Maar helaas, blijkbaar hebben we belangrijkere dingen te doen zoals zorgen dat buitenlanders geen jointje meer kunnen roken. Of course, als ze in een bocht tegen een gebouw aanklappen kunnen ze óók geen jointje meer roken, dus misschien is dit het nieuwe beleid van de gemeente.

A-ny-ways, na een uur (normaal duurt het ongeveer 15-20 minuten) was ik eindelijk bij het station en de treinen reden zowaar! Want we hadden geen tentamen in het MECC (de evenementenhal van Maastricht) omdat dat te duur was (dat is alleen voor de bachelorstudentjes) maar in DE TENNISHAL VAN MEERSSEN. Nou, dan weet je 't wel. Nouja, eigenlijk is Meerssen best wel sweet, maar daarover hieronder meer.
De treinen reden dus in ieder geval gewoon normaal, of ten minste de trein naar Meerssen, maar dat ligt 5 minuten van Maastricht af dus misschien is dat niet echt een prestatie waar de NS trots op kan zijn. Maar voor mij was 't mooi meegenomen.
Gelukkig was ik op tijd weggegaan, want uiteindelijk was ik om 12:45 bij de tennishal, en om 13:00 zou het tentamen beginnen.

Het tentamen was..wel..enorm moeilijk. Het was een open boek tentamen, maar dat was ook echt wel nodig want ik heb nog nooit zoveel stof gehad voor een vak. Misschien wel handig als ik ook even vertel wat voor vak 't was: Intellectual Property Law. Dus like hoe dat werkt met copyright, en trademarks, en design rights en patents enzo (wist je trouwens dat de ™ toevoeging aan een merknaam helemaal niet betekent dat het een trademark is, maar juist dat ze het hebben geprobeerd te trademarken maar er niet in zijn geslaagd? I know, right? Madness!). Anyway, het hele blok was in het engels, en de toets ook, maar dat was natuurlijk niet echt een probleem. Het probleem was de sheer enormheid van de literatuur en de vaagheid van de vragen, die er basically telkens op neer kwamen dat je alles wat je wist over een onderwerp neer moest pennen. Met de eerste vraag was ik al 2 uur bezig, en toen moest ik de volgende twee nog. Uiteindelijk heb ik het wel af gekregen, sort of. Het is in ieder geval goed genoeg, want dit was maar 60% van je cijfer. De andere 40% bestond uit een paper (heb ik hier al geupload, over de Database Directive) waar ik een 9 voor had en een Mock Trial (heb ik hier gepost, over de 'Lego Concentration Camp Set') waar ik een 8.5 voor had, dus opzich was ik al vrij safe. Maar zelfs zonder dat vangnet is 't ook nog wel een voldoende hoor. Dus FUCK YEAR LAATSTE TENTAMEN OOIT.

De pret was echter natuurlijk nog niet voorbij…want ik moest ook nog terug. En dat wilde ik écht niet op de fiets doen want ik heb op de heenweg serieus meerdere keren bij mezelf gedacht 'Dear God this is not how I want to die'. Dus, ja, dat was nietecht 'n optie. Maar ik had nog wel eten nodig voor vandaag (maandag) en morgen, dus ik besloot even Meerssen in te lopen op zoek naar een supermarkt aangezien ik dus niet op de fiets langs de AH kon op de terugweg. Blij dat ik dat gedaan heb ook, want Meerssen was heel mooi zo gecovered in sneeuw. Het was eigenlijk best grappig om te merken hoe ik na 't tentamen metéén de OMGWINTERSNEEUW' sfeer verviel. Maar then again, wie zou dat niet doen als ze zoiets zagen:



Ik liep, op weg naar de Super de Boer, toevallig langs een schoenenwinkel, en de schoenen die in de etalage stonden, stonden me wel aan. Ik heb al weken nieuwe schoenen nodig maar door de unistress heb ik nooit tijd gehad om echt te zoeken (en normaal moet ik echt véél zoeken voor ik iets vind wat ik goed genoeg vind) dus ik dacht 'why not?' En yes of course hadden ze AWESOME schoenen die ik maar meteen heb gekocht. Ze waren wel een beetje duur, maar gelukkig waren ze afgeprijsd (toen waren ze helaas nogsteeds 'n beetje duur), maar gelukkig2 had ik genoeg bij m'n ma gezeurd over hoe kut de uni was, dat ik ze toch volledig vergoed kreeg :3 Schoenenverzekering ftw!


Bij de Super de Boer heb ik even wat delicieuze kaantjes ingeslagen (want dat was wel verdiend natuurlijk) en daar viel 't me pas echt op hoe Meerssen echt super…dorpachtig…is. Like, nog meer dan Made! Overal op straat en in de Super hoorde je shit als: "Euh, wittegij eigelek wie da tege oe gezeejt hed?" en "Joah zeejtie, en die denke daggik da goa kopuh of wa? Da's tog vustuh veul gelt!", alleen dan op z'n Limburgs :3 Toen ik m'n tas vol had gestouwd met kaantjes ploeterde ik me weer een weg naar het station van Meerssen.

De treinreis terug ging ook verrassend vlot en zonder enige problemen, maar hurpadurpa er moest natuurlijk érgens iets fout gaan, en dat begon op het Belgische busstation, waar een hoop mensen stonden die er al sinds 16:30 stonden, terwijl het nu 17:22 was. (Een van hen was overigens een enorm cute moslimmeisje, waar ik DAADWERKELIJK TEGEN GEPRAAT HEB OMIGAWD) Elke keer als er een bus van de Lijn aan kwam, ging een ander iemand even vragen waar onze bus bleef, en telkens kregen we weer erg inspirerende antwoorden. Aanvankelijk was het nog 'Ja, hij komt over 15 minuten aan', toen was het 'De bus komt over 45 minuten!' en op 'n gegeven moment kwam het niet verder meer dan 'Ja sorry meneer maar u moet maar even geduld hebben'. De 16:30 mensen stonden
er op dat moment al 2 en een half uur. 'Even' duurt in België toch wat langer dan hier, blijkbaar. Ik was het wachten zo onderhand wel beu, en samen met het cute moslimmeisje, waarvan ik de naam niet weet, dus we noemen haar maar cute moslimmeisje, had ik besloten dat ik maar de bus naar Wolder zou nemen en van daar zou lopen. Wolder is een deel van Maastricht wat vrij dicht in de buurt van de grens ligt, dus van daar zou 't ongeveer 15 minuten lopen zijn naar Vroenhoven, en 25 naar waar cute moslimmeisje moest zijn. Op dat moment kwam dan FUCKING EINDELIJK de Lijn 62 (naar Vroenhoven) binnen rollen, om fucking 19:30! Ondertussen waren m'n voeten al compleet weggevroren want ik had die ochtend m'n jogging schoenen aangedaan omdat die profiel hadden, maar ze waren ook 'ademend' dus toen ik vol in een giant pile of snow stapte, waren meteen m'n sokken nat.

Jammergenoeg konden we niet boos zijn op onze chauffeur, want die zat, terwijl ze ons over de gladden wegen reed, huilend achter het stuur omdat een paar linke shjonnies haar op de heenweg in de bus hadden aangevallen. Ik heb me wel eens veiliger gevoeld dan in een volle bus op ijzige wegen met een chauffeur die door de tranen waarschijnlijk amper wat kon zien, maar vooruit!

Om de dag compleet te maken, scheurde bij het uitstappen het handvat van de tas waar de schoenen en de boodschappen in zaten er af, én zakte de bodem eruit omdat het een papieren tas was en hij nat was geworden van de natte vloer in de bus. Dus…al m'n boodschappen lagen all over de bus terwijl ik rare geluiden aan het maken was om maar niet in schelden uit te barsten. Hoe uncool tegenover cute moslimmeisje =[

Maar uiteindelijk is dit de perfecte afsluiting voor een periode die in de filmreeks van mijn leven het equivalent is geweest van een nieuwe Resident Evil: more of the same, maar zo, zo veel kutter.
Laten we hopen dat het hierna een andere, more awesome, kant op gaat.
Ik zal jullie over enkele dagen verblijden met een kerstverhaal, en als je gelukt hebt krijg je ook een van de SUPERLIMITED kerstkaarten (maar serieus ze zijn super limited dus je bent niet de enige als je er geen krijgt) al komen die waarschijnlijk te laat want ik kan ze morgen pas op de post doen HOHOHO!

Random foto's van de omgeving die ik heb gemaakt:



Advertisements

One comment on “Je laatste tentamen is er een om nooit te vergeten

  1. Koen
    23 December 2010

    Leuk om te lezen baas!

    Groet de andere baas

    Ps en natuurlijk fijn dat je tentamen goed is gegaan!

Comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Information

This entry was posted on 22 December 2010 by in Studies and tagged , .

For e-mail updates!

Join 65 other followers

Forgotten Tomes

Statistics

  • 25,084 Minds Expanded

Instagram

From #temples to #churches.

#church #Korea #SouthKorea #Seoul #religion #Christian #Christianity #cross #Korean #spooky #spoopy #filter #woods #교회 #무서워 #서울 #기독교 I had a great time working with #SBS on their new program #내방안내서 in the beautiful #Mihwangsa #temple. I'm sure that @zazimusic has made @haemin_sunim proud with their song based on his book, #멈추면비로소보이는것들.
며칠동안 #미황사 에서 시간을 보내는 게 큰 인상을 주었고 만난 사람들 너무 친절하게 챙겨서 감사하는 말 밖에 못 한다.
다들 #수고했어.

#Korea #SouthKorea #tv #filming #television #tvshow #Koreantv #Buddhism #Buddha #traditional #절 #불교 #텔레비전 #쇼 #촬영 #버라이어티 #발송 I came back to #Seoul yesterday. Waking up to the sound of cars passing under my window and people shouting instead of the sound of the waves rolling over the beach and bugs chirping, I realized again that a part of me hates this city, no matter how much I love it. Now I understand why #혜민스님 makes the trip back to #미황사 so often even though he lives in Seoul as well.

For people living in a big city like this, it's important to #slowdown and not get caught and lose yourself in the flow of things. Life in the #countryside and in a #temple is so different, so much more #empty, but so much more fulfilling.

#Korea #SouthKorea #Mihwangsa #color #peace #reflection #religion #Buddhism #Buddha #tranquility #traditional #절 #평화 #불교 #해남 #108배 #전통 #역사 #생각 #자성 #내이야기 #미황사 에서 사흘밖에 안 보냈는데, 그래도 #생각 을 많이 바뀌었다. #성찰 하면서 내 한국 생활도 생각하고 한국 사람들의 #촌 을 생각하면서 왜 한국이랑 사랑에 빠졌는지 다시 깨달았어요. 한국에서 사는 것이 선물이니까.. 잘 살아야지.

#절라도 #절라남도 #절 #평화 #불교 #해남 #혜민스님 #Korea #SouthKorea #Temple #Shrine #tranquility #peace #reflection #religion #Buddhism #Buddha #혜민스님 의 #미황사 에서 #멈추면비로소보이는것들 많다. #절 의 #평화 를 느끼고 마음을 비우면서 깊은 생각도 하고 한국 생활을 #감사 하는 생각도 많고.. 한국이 역시 #아름다운 나라입니다. 
Another gorgeous #sunset at #Mihwangsa #temple.
I am so thankful to #SBS and 혜민스님 for letting us stay here.
Just like the title of his book, there are many things you can only see when you #slow down. Staying at the temple and talking with the staff has taught me once again that Korea is an amazing country, and I couldn't be happier to be here. 
#nofilter #Korea #SouthKorea #island #traditional #tranquility #nature #wood #meditation Everything is more beautiful in #Jeollanamdo, even a #sunset.

#nature #Korea #SouthKorea #sea #island #절라도 #절라남도 #바다 #섬 #자연 #일몰
%d bloggers like this: