Anonymous of Holland            -A Dutchman in Korea-

    Helo welcom 2 my websight

Vrijdag? More like faaldag, amirite?

Dus het is eindelijk confirmed: mijn kamer is een Mecca voor de financieel minder bedeelde nerd!
Op m'n way out naar Rotterdam vandaag om een uur in de rij te staan om voor mezelf en Cleo een Tsunacon kaartje te bemachtigen, kwam ik de superintendant van ons gebouw tegen die de rookmelder uit elkaar aan het slopen was.
"Ah, dus daar kwam die irritante piep vandaan."
De afgelopen week galmde er op niet-reguliere tijdstippen het geluid van Michael Jordan die in je gang met z'n sneakers op de grond staat te stampen door het gebouw, maar omdat ik dacht dat het niet iets mechanisch was (ik had de geluiden getimed en ze kwamen dus niet in reguliere intervals) en de source zelf niet kon vinden, had ik het maar laten zitten, ookal was het dodelijk irritant.
"Joah, de batterij is leeg, dus dan moet je 'm er gewoon uit halen." Belgische veiligheid op zijn best.
"Hoe is het trouwens met je lamp?"
Hij had, nadat ik had moeten betalen voor het vervangen van m'n slot, gratis m'n loshangende lamp in de badkamer en de compleet kapot verkalkte kraan vervangen.
"Die doet het weer perfect. De kraan trouwens ook. Volgens mij komt er nu meer dan twee keer zoveel water uit als eerst."
"Mooi, mooi. Weet je, ik had m'n zoon meegenomen toen ik dat ging repareren.."
"Oh?"
"..voor hulp, dat ik niet opeens die lamp op m'n kop zou krijgen. Maar toen ik aan het prutsen was en 'm vroeg om wat aan te geven, kreeg ik geen antwoord."
"Hmm.."
"Hij stond daar met z'n mond wijd open rond te kijken." Vader had er duidelijk plezier in. "Hij houdt ook van dat soort dingen, weet je. Hij wees naar zo'n gesigneerde foto van…Naruto ofzo?"
"Van pokémon, denk ik?" Ik ging er van uit dat hij m'n gesigneerde tekening van Misty bedoelde, maar het had natuurlijk net zo goed over een van de signed and numbered art prints van Michael Turner kunnen gaan.
"Ja, dat. Hij zei tegen mij: 'Nou, pa, als je daar aan wil komen moet je wel 'n expert zijn hoor!'"
Ik kon een zelfvoldane glimlach natuurlijk niet onderdrukken.
"Ja, hij was heel erg onder de indruk van al die poppetjes enzo. Hij houdt daar ook van he. Uiteindelijk heb ik 'm de badkamer in moeten sleuren om me mee te helpen."
Ik heb niet gevraagd hoe oud z'n zoon was, want ik wilde m'n gestreelde ego geen dreun verkopen, maar 't is toch wel cool als iemand zo onder de indruk is van je collectie, zelfs alsie volledig onder het stof ligt en de kopstukken veilig in hun plastic prisons zitten :3

Als er zo in Rotterdam nog wat gebeurt zal ik dat ook wel even neerpennen. 'T is al te lang geleden dat er nog 'n echte blogpost is geschreven.

***Meer dan een halve dag later***

Well, it turns out dat wat er in Rotterdam gebeurde opzich wel interessant genoeg is om even te melden, maar niet bepaald iets om blij mee te zijn..
Toen ik eenmaal (vrij soepel, might I add) de Selexyz Donner had gelokaliseerd en de roltrap de kelder in nam, zag ik dat ik niet de enige was die 'op tijd' was gekomen. Ik had misschien 20 of 30 man verwacht (Tsunacon is immers geen Abunai! of AnimeCon) maar 'lo and behold, de gehele 'strips' sectie van de verdieping stond vol smerige weeaboos. Smerig bedoel ik natuurlijk in de meest vriendelijke zin van het woord. Al waren het wel van die typische con-going weeaboos. Je kent ze waarschijnlijk niet, maar dat zijn van dat soort irritante 12 jarig gottiks die enorm enthousiast alles en iedereen gaan lastig vallen en 'free hugs' gaan uitdelen en over Naruto gaan blèren enzo. Oftewel: mensen die op een con heel leuk zijn, maar op elke andere plaats ooit vreselijk irritant.

Gelukkig stond ik zelf naast een classy Aziatische dude van ergens in de 20, en achter twee superschattige kinderen die zich ongeveer het normaalst gedroegen van iedereen daar. Maar dat nam niet weg dat het dus druk was. Ik was een uur van tevoren gekomen en er stonden al tientallen mensen. Helaas voor mij heb ik nooit een wiskundeknobbel gehad, en ben ik ook enorm slecht in het inschatten van situaties (Hoeveel kilometer is het van hier naar X? Hoeveel weegt Y? Hoeveel mensen staan er opeen gepakt in de stripsectie van boekhandel Z?) dus ik heb daar braaf een uur in de rij gestaan in de hoop dat ik misschien een kaartje zou kunnen bemachtigen. Het wachten was niet zo heel erg, opzich. Het deed me denken aan de great times die ik in de supermarkt van Wacken gehad heb, alleen dan met giant nerds in plaats van metalshjonnen. Ik wilde gaan schrijven "iedereen ging gewoon ergens zitten en pakte een strip van de plank", maar nu ik er over nadenk waren het volgens mij alleen in en mijn achterbuurvrouw die dat deden…
Either way was het beter dan een uur tegen een muur hangen.

Na wat wel een eeuwigheid leek hadden de pro's van Tsunacon eindelijk hun laptop en printertje aangesloten en konden ze beginnen tergend langzaam kaartjes te verkopen. En met tergend langzaam bedoel ik echt tergend langzaam. Like 5-7 minuten per persoon langzaam. Gelukkig kwam er na ongeveer een half uur loos wachten tot de rij ging bewegen een van de gasten van de organisatie om te vertellen dat ongeveer alleen de eerste 20-30 man in de rij een kaartje zouden kunnen kopen.
Ik wist dat er maar 100 kaartjes meer waren (daarom was ik ook zo vroeg gekomen), maar ik was toch in de rij blijven staan in de hoop dat ze ofwel het maximum te kopen kaartjes van 4 naar 2 zouden bijstellen vanwege de opkomst, ofwel dat alle mensen voor me maar 1 of 2 kaartjes nodig hadden. Dat was helaas dus niet het geval. Na 2.5 uur treinen en effectief 'n uur en 45 minuten in de rij te hebben gestaan heb ik het toen toch maar opgegeven. Ik zag het nut er niet echt van in om nog langer te wachten in de hoop dat er opeens 100 man in en rookwolk zou verdwijnen.

Maar de faal was nog niet compleet, oh nee.
Om nog iets van de dag te redden, besloot ik dan maar wat te gaan shoppen. Het was eeuwen geleden dat ik nog eens in Rotterdam was, en alle winkels waren hier huge, dus fuck yeah, right? Helaas had ik geen rekening gehouden met de Richard-factor. De eerste winkel die ik binnen liep was de Media Markt, en die was inderdaad huge. Ik zocht nog een externe behuizing voor de 2TB HD die ik had besteld om m'n SNSD video's op te zetten, maar die dingen kostten toch wat meer dan ik had gehoopt, dus besloot ik er maar een te kopen op de internets. Op mijn weg de winkel uit, however, vond de Media Markt blijkbaar dat ik nog niet genoeg tijd in zijn door mensen overspoelde gangen had besteed, want het alarm ging af en ik werd door de security (een meisje wat minstens een kop kleiner was dan ik) naar de kant gehaald.

"Heeft u misschien iets bij waardoor het alarm af kan gaan?"
Ik deed m'n rugzak open.
"Volgens mij niet. Ja, ik heb 'n paar boeken.."
Het meisje keek ook in m'n tas.
"En dit dan?"
Ze wees naar m'n externe HD, die ik van Made naar Maastricht en nu weer terug had genomen om de 50 We Got Married afleveringen over te zetten. Ik was alweer vergeten dat ik die bij me had.
"Oh, ja, dat is m'n HD."
"Kunt u die er even uit halen alstublieft?"
Het was enorm druk in het nauwe gangetje en de toon van het security meisje stond me niet echt aan, maar het leek me toch wel een goed idee om maar mee te werken, al was het alleen maar om de gigantische neger die achter haar stond niet af te pissen.
"Hoe lang heeft u die al?"
"I dunno, een jaar ofzo?"
"Een jaar…" ze nam een veelbetekenende pauze, "En na een jaar zit hij nogsteeds in de originele doos." Het was geen vraag, meer een
'ik prik zo door je leugens heen' constatering.
"Natuurlijk. Zo'n ding neem je toch niet los mee?"
Sure, veel mensen zouden een jaar na aankoop hun HD niet meer netjes in de verpakking hebben, inclusief piepschuim en beschermd zakje, maar kan ik er wat aan doen dat ik OCD heb?

Ik mocht nog eens 20 minuten wachten (dat hadden we nog niet gedaan vandaag!) totdat de head honcho kwam melden dat hij die security beelden die hij op ging vragen toch niet kon vinden, en waarschijnlijk had ik daar nog wel een uur kunnen staan als ik niet had voorgesteld om 'm gewoon aan te sluiten op een PC zodattie kon zien dattie vol stond met Koreaanse dating shows.
Diep in de krochten van de Media Markt kwam dan ook mijn onschuld aan het licht, en terwijl de security dude even aan het kijken was om dit wel echt niet de Koreaanse shows waren waar elke Verbatim HD vanuit de doos mee geleverd wordt, zag ik dat m'n aankoopbon van de Paradigit op de bodem van de doos lag.
Irony is such a cruel mistress.

Toen kwam de trein die ik terug had genomen natuurlijk net 8 minuten te laat aan om de bus nog te catchen, en zo komt het dat het nu 21:30 is en ik het komende half uur op de koude vloer van het station Breda in een notebook zit te pennen terwijl ik al sinds 13u niet meer gegeten heb.
Uiteindelijk vind ik het ergste nog wel dat ik me helemaal had ingesteld op, en naartoe geleefd had om, deze zondag met Cleo naar Tsunacon te gaan, en ik zo niet alleen mezelf maar ook Cleo teleur moet stellen.
Maar such is life. Toch maar even kijken of ik niet alvast kaartjes kan kopen voor Animecon dan…

Advertisements

3 comments on “Vrijdag? More like faaldag, amirite?

  1. Koen
    30 January 2011

    Leuk stukje Richi!!!

  2. Maudy
    30 January 2011

    Ik zou echt zo ack stress in die Mediamarkt staan >< stomme mensen XD *aai* also, Rotterdam heeft een shabushabu, dus een win japans restaurant XP had je beter daar ff kunnen blijven hangen..die zit echt op 5 min van de Mediamarkt

  3. Harry d. Busdriver
    30 January 2011

    Nah, ’tis niet stressend als je weet dat je niks gedaan hebt. Ik was voornamelijk pissed =p
    Also ik lust toch geen Japans waarschijnlijk, lol. En eten kost geld, kijken niet :3

Comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Information

This entry was posted on 29 January 2011 by in Diary and tagged , .

For e-mail updates!

Join 65 other followers

Forgotten Tomes

Statistics

  • 25,081 Minds Expanded

Instagram

I had a great time working with #SBS on their new program #내방안내서 in the beautiful #Mihwangsa #temple. I'm sure that @zazimusic has made @haemin_sunim proud with their song based on his book, #멈추면비로소보이는것들.
며칠동안 #미황사 에서 시간을 보내는 게 큰 인상을 주었고 만난 사람들 너무 친절하게 챙겨서 감사하는 말 밖에 못 한다.
다들 #수고했어.

#Korea #SouthKorea #tv #filming #television #tvshow #Koreantv #Buddhism #Buddha #traditional #절 #불교 #텔레비전 #쇼 #촬영 #버라이어티 #발송 I came back to #Seoul yesterday. Waking up to the sound of cars passing under my window and people shouting instead of the sound of the waves rolling over the beach and bugs chirping, I realized again that a part of me hates this city, no matter how much I love it. Now I understand why #혜민스님 makes the trip back to #미황사 so often even though he lives in Seoul as well.

For people living in a big city like this, it's important to #slowdown and not get caught and lose yourself in the flow of things. Life in the #countryside and in a #temple is so different, so much more #empty, but so much more fulfilling.

#Korea #SouthKorea #Mihwangsa #color #peace #reflection #religion #Buddhism #Buddha #tranquility #traditional #절 #평화 #불교 #해남 #108배 #전통 #역사 #생각 #자성 #내이야기 #미황사 에서 사흘밖에 안 보냈는데, 그래도 #생각 을 많이 바뀌었다. #성찰 하면서 내 한국 생활도 생각하고 한국 사람들의 #촌 을 생각하면서 왜 한국이랑 사랑에 빠졌는지 다시 깨달았어요. 한국에서 사는 것이 선물이니까.. 잘 살아야지.

#절라도 #절라남도 #절 #평화 #불교 #해남 #혜민스님 #Korea #SouthKorea #Temple #Shrine #tranquility #peace #reflection #religion #Buddhism #Buddha #혜민스님 의 #미황사 에서 #멈추면비로소보이는것들 많다. #절 의 #평화 를 느끼고 마음을 비우면서 깊은 생각도 하고 한국 생활을 #감사 하는 생각도 많고.. 한국이 역시 #아름다운 나라입니다. 
Another gorgeous #sunset at #Mihwangsa #temple.
I am so thankful to #SBS and 혜민스님 for letting us stay here.
Just like the title of his book, there are many things you can only see when you #slow down. Staying at the temple and talking with the staff has taught me once again that Korea is an amazing country, and I couldn't be happier to be here. 
#nofilter #Korea #SouthKorea #island #traditional #tranquility #nature #wood #meditation Everything is more beautiful in #Jeollanamdo, even a #sunset.

#nature #Korea #SouthKorea #sea #island #절라도 #절라남도 #바다 #섬 #자연 #일몰 Away from the hectic Seoul life for a couple of days, enjoying clean #Jeollanamdo air and the #calm of the #Mihwangsa #temple.

#Buddhism #Buddhist #Zen #Relaxation #Balance #Nature #Korea #SouthKorea #미황사 #절라도 #절라남도 #절 #평화 #불교
%d bloggers like this: